Pose Running is een loopmethode die ontwikkeld is door de Russische bewegingswetenschapper Dr. Romanov. De principes van de Pose Met hode zijn ook toepasbaar bij de beoefening van andere duursporten zoals fietsen en zwemmen, maar zelfs ook bij andere takken van atletiek en zelfs tennis, golf, volleybal en andere balsporten.

 

Het belangrijkste principe achter de Pose Methode is het feit dat veel sportbeoefenaren te weinig aandacht besteden aan het ontwikkelen van de juiste techniek. Door een gebrek aan techniek wordt niet efficiënt omgegaan met de kracht van het eigen lichaam, en worden de krachten die het lichaam van buitenaf te verwerken krijgt, niet effectief geneutraliseerd. Dit heeft een minder dan optimale prestatie tot gevolg, en leidt in veel gevallen tevens tot (chronische) blessures.

 

Door het toepassen van de technieken uit het Pose Running wordt men in staat gesteld efficiënter met zowel interne als externe krachten om te gaan, waardoor blessures voorkomen worden en het prestatieniveau toeneemt. Dit klinkt erg logisch en veelbelovend, maar het werkt alleen wanneer men oprecht kritisch is ten opzichte van de eigen looptechniek. Bij voorkeur beoefent men de techniek onder toezicht van een gediplomeerd instructeur, ofwel Running Coach. Hier vind je een Pose Coach...

 

Om de technische aanpassingen uit het Pose Running op een verantwoorde manier te integreren met de "traditionele" looptechniek, moet men aanvullende krachtoefeningen uitvoeren. Voor de één geldt dit meer dan voor de ander, maar een ieder moet hier voor zichzelf kritisch naar kijken. De krachtoefeningen dienen om de spiergroepen die bij Pose Running aangesproken worden, sterker te maken. Uiteraard worden veel van deze spieren ook reeds gebruikt bij de traditionele looptechniek, maar op een andere manier. Pose Running gaat namelijk uit van een iets grotere belasting van bepaalde spiergroepen, teneinde de gewrichten te ontlasten. Spieren zijn namelijk veel beter in staat om te gaan met de krachten die ze te verwerken krijgen dan gewrichten. Dit heeft te maken met de stugheid van een gewricht enerzijds en de elasticiteit van een spier anderzijds.

 

Hieronder vind je meer informatie over: