De Coopertest is waarschijnlijk de meest uitgevoerde uithoudingstest. Wie onderging deze test niet ooit op school?

Bij deze test genaamd naar de Californische fitnessgoeroe Dr. Kenneth Cooper is het de bedoeling om in twaalf minuten een zo groot mogelijke afstand af te leggen. Het is dus een zogenaamde "maximaal-test". Aan de hand van het aantal afgelegde meters en onderstaande tabel kan men dan nagaan hoe het met het uithoudingsvermogen is gesteld. Idealiter voert men de test uit op een speciaal aangelegde Cooperbaan waar met borden of paaltjes de precieze afstand is aangeduid. Maar men kan ook zelf met enkele eenvoudige hulpmiddelen een Cooperbaan aanleggen.

 

Men zet dan op een grasveld of een speelplein vier paaltjes of kegels in een vierkant neer, waarbij elke zijkant 50 meter meet. Op de helft van alle zijden komt een extra kegel te staan, om het 25-meterpunt aan te duiden. Zo ontstaat een circuit van 200 meter en kan men rondjes beginnen te lopen. Men telt het aantal rondjes en na twaalf minuten meet men de nog resterende afstand tot het volgende paaltje.

Via onderstaande formule kan je ook indirect de maximale zuurstofopname bepalen.

Maximale zuurstofopname (ml/kg.min) = 22.36 x afgelegde afstand in kilometer – 11.29

De Coopertest is niet geschikt voor mensen die geen of zeer weinig lichaamsbeweging hebben.

Tabel 1: Hoe is het met mijn conditie gesteld?
 

Dit artikel is afkomstig van www.cjsm.vlaanderen.be/gezondsporten.