Door natuurdiëtiste Anke Gooskens.

 

Op een demonstratie-avond over Raw Food zag ik het boek van Roxane Catz voor het eerst liggen. De uitnodigende cover en aantrekkelijke foto’s en teksten in het boek deden me besluiten een exemplaar aan te schaffen. Ik kreeg helemáál zin in het boek toen bleek dat achterin een aantal lekkere en niet al te ingewikkelde recepten stond waar ik de komende week mee aan de slag kon.

’s Avonds bij thuiskomst zette ik mijn tanden in het eerste hoofdstuk van Rox Rauw!: Verveling & Vertier. De vijf daarop volgende hoofdstukken kwamen de volgende dag aan de beurt en ’s avonds laat sloeg ik het boek met een zucht dicht. Het boek was voor mij vooral een feest van herkenning geweest! Mijn (en haar) continue worsteling vanaf de puberteit tussen enerzijds de dwingelandij van de slankheids-, schoonheids-, en gezondheidsidealen en anderzijds de behoefte aan veel, lang en lekker.

Om een lang verhaal kort te maken, Roxane (Amsterdamse “yuppa” en veertiger) komt na veel te hebben uitgeprobeerd op het gebruik van een grotendeels rauwe/onbewerkte voeding. Voeding waar de ziel en levenskracht nog in zit, met liefde is klaargemaakt, smakelijk gepresenteerd en gebruik makend van kwalitatief de beste biologische producten. Een voeding die haar gezond, vitaal en bovendien op gewicht blijkt te houden.

Het toeval wil dat ik in deze periode via mijn jongere zus uit Zuid-Frankrijk het volgende boek, 20 jaar geleden uitgegeven, toegestuurd kreeg: The New Raw Energy van S. en L. Kenton (uitgeverij Vermillion). In een bijgaande brief schreef ze mij dat dit boek, geschreven door moeder en dochter, haar jaren geleden tot een compleet andere manier van voedselbereiding en eten had aangezet. Haar astmatische aanvallen waren er minder heftig door geworden en de voorhoofdsholtestekingen milder van aard.

Na beide boeken te hebben gelezen, wist ik het zeker: deze voeding wilde ik ook een tijd gaan uitproberen. Het leek me een mooie manier om mijn darmen die na een aantal hoge darmspoelingen "zo schoon als van een babietje waren" ook schoon te hóuden. Zo gezegd zo gedaan. Ik heb me een keukenmachine en een juicer aangeschaft en twee maanden later ben ik vijf kilo kwijt en voel ik me fitter dan ooit. Op de sportschool schaam ik me bijna voor zoveel uithoudingsvermogen. Voor en achter zie ik, eind veertiger, tijdens de shape-lessen vrouwen (ook de aanmerkelijk jongere!) bij bosjes ter aarde storten terwijl ik fluitend nog een partijtje kicks of buikspieroefeningen doe. Het gevoel van verzuring en uitputting, wat ik zo goed kende bij zware inspanning, is nagenoeg verdwenen!!

In deze conditie meldde ik me half mei voor een interview bij Roxane Catz die een licht en ruim appartement bleek te bewonen aan een mooie Amsterdamse kade. Voor Roxane was ik een vreemde, háár meende ik door haar schrijfsel al goed te kennen. Even bekroop me de angst dat ik al wist wat er in haar omging en eigenlijk geen vragen had. Het gevoel van een mond vol tanden was echter geen enkel probleem, Roxane bleek een vlotte prater en binnen de kortste keren waren we onder het genot van een goed glas water in een geanimeerd gesprek verwikkeld.

Waar haar pleidooi voor rawfood ("rauw voedsel" klinkt toch echt minder interessant) over gaat, vertelde ze, is dat bij veel mensen het lichaam te zuur is. Dit als gevolg van een verzurende voeding, teveel eten, slecht kauwen en stress. Het probleem van een verzuurd lichaam is, aldus Roxane, dat dit het "terrein" vormt voor alle mogelijke ziekten en klachten. Roxane bleek sinds het uitkomen van het boek vorig jaar weer wat ervaringen rijker en broedde op een "Roxane Rauw II". Het wordt een vervolg op haar avonturen in raw food-land met een scala aan ervaringen, opstekers, ups en downs, do's en don´ts. Het leuke van haar boek is dat ze zich breed oriënteert op het onderwerp en er interviews in opneemt van verschillende raw food pioniers en gezondheidsexperts. Roxane vertelt dat ze steeds meer bevestigd wordt in haar eigen ervaring dat 100% rauw voor haar niet werkt. Bij een bepaalde constitutie kan rauw voedsel juíst verzurend werken. Ze wees me hierbij op een artikel in het tijdschrift Medisch Dossier over pH waarin wordt uitgelegd waarom sommige mensen voor reiniging juist baat hebben bij het gebruik van vlees en andere dierlijke producten.

Aan het gebruik van alleen rauwkost, vertelde Roxane, kunnen ook nadelen kleven. Wat zij veel heeft gezien onder de zogenaamde "rawfooders", is dat deze manier van eten een nieuwe religie werd. Aanhangers maken het voedsel te belangrijk en krijgen de neiging de voorschriften dogmatisch te interpreteren. (Ook de schrijfster Leslie Kenton komt na 20 jaar uitsluitend rauwe en vegetarische voeding terug op haar filosofie in haar nieuwste boek "The Power House Diet". Hierin beschrijft ze haar ervaring dat veel rawfooders zich spacey, onplezierig en arrogant gaan gedragen. Ze pleit hierin voor een dosis dierlijke proteïne om meer "op aarde" te blijven.)

Binnen de raw food-aanhangers zijn er verschillende stromingen, ieder met een eigen specifieke kijk op voeding. Zo is er de Sadvic overgewaaid uit India. Aanhangers van deze levensstijl hebben de knoflook, ui en andere planten uit de allium-familie uit het menu verbannen, gebruiken geen dierlijke producten of stimulerende middelen en praktiseren onder andere yoga-oefeningen. Reiniging van lichaam en geest vormt de achterliggende motivatie voor deze manier van leven. Anderen experimenteren op choclat-parties/gatherings waarbij na een periode van cleaning out (raw food gecombineerd met reinigingskuren zoals darmspoelingen), men door pure, rauwe chocolade tot extatische ervaringen komt. Rauw voedsel wordt zo een hulpmiddel om tot extase, het liefst tot verlichting te komen. Het probleem wat Roxane ziet, is dat deze vorm van leven niet geaard is. Mensen kunnen er erg zweverig van worden. Roxane stelt zich de vraag hoe ver je in deze vorm van reiniging moet gaan. Haar mening is dat je op deze manier ver afraakt van het aardse leven waar vuil een noodzakelijk onderdeel van uitmaakt.

Haar ervaring met "een andere staat van zijn" deed ze op tijdens vastenweek in kuuroord De Schouw in Zeeland. In de loop van de reinigingsweek voelde ze zich geestelijk steeds helderder en in contact met een kosmisch bewustzijn. Hier maakte ze ook kennis met het fenomeen synchroniciteit, samenvallen van zogenaamde toevalligheden. Enerzijds vond ze dit functioneren op een ander trillingsniveau spannend, anderzijds schrok het haar af. De verhoogde sensitiviteit en het gevoel te zweven paste niet bij haar als aardse vrouw met een grote gesteldheid op de input via de zintuigen.

De strijd om niet de slaaf te zijn van haar zintuigen is er een die ze dagelijks voert, vertelde ze. Nu nog. Hoe lastig het is om hier niet aan toe te geven. En hoe ongezellig ze het soms kan vinden voornamelijk raw food te eten en al het andere af te zweren. Het gevolg is dat ze zich ondanks de wetenschap dat ze zich beter voelt bij raw food, af en toe een uitglijer permitteert of doorslaat en zich tegoed doet aan een glas wijn, een kop dampende koffie verkeerd of een maaltijd met lamsbout uit de oven. Ze merkt steeds meer dat ze in de raw food niet dogmatisch wil zijn.

De extremen heeft ze nodig in haar leven: naast gezonde dingen ook de “ongezonde” dingen. Bij het idee door deze levensstijl een heilige non te worden voelt ze zich niet prettig. Ze geeft aan hoe belangrijk het voor haar is om zich ontspannen te voelen en hoe het helemaal doorvoeren van raw food in haar leven spanningen creeert. Haar credo is nu: liever ontspannen bij wat minder gezond dan gespannen bij super-gezond eten.

Spanning en ontspanning