Bij klauwtenen is er sprake van een klauwstand van de digiti, die wordt veroorzaakt door een sterke plantairflexie in de interphalangeale gewrichten en een extensie (dorsaalflexie) in het metatarsophalangeale (MTP) gewricht. Klauwtenen ontstaan meestal door neuromusculaire aandoeningen, en vaak in combinatie met de pes cavus afwijking (holvoet ).

 

De standafwijking is een gevolg van een functionele disbalans tussen de extensoren en de flexoren van de MTP, DIP en PIP gewrichten: de kleine voetspiertjes nemen in kracht af en de lange onderbeenspieren krijgen de overhand. Zo ontstaat een hyperextensie in het MTP gewricht en een hyperflexie in het DIP en PIP ewricht. Er wordt onderscheid gemaakt tussen een geringe, middelmatige en forse mate van klauwtenen. Deze verdeling is gebaseerd op de mate van verhoging van het PIP gewricht ten opzichte van het caput metatarsale.

Door de standafwijking kunnen drukproblemen ontstaan ter hoogte van de PIP gewrichten en op de toppen van de tenen. Deze drukproblemen veroorzaken aan de dorsale zijde van de PIP gewrichten en op de toppen van de tenen hardnekkige likdoorns en/of een slijmbeursontsteking. Bovendien brengt de klauwstand een steeds toenemende subluxatie van de MTP gewrichten met zich mee, waardoor de capiti metatarsale bij de voortbeweging sterker tegen de grond worden gedrukt en overbelast raken.

 

Dit is duidelijk waarneembaar bij een klauwstand van de hallux. Os metatarsale I vertoont dan een plantairflexie, MTP-I staat in extensie, het interphalangeaal gewricht in flexie. Deze afwijking wordt soms ten onrechte "hallux flexus" genoemd, een term die alleen mag worden gebruikt voor flexie van de gehele teen.

 

Dit artikel is afkomstig uit de EncycLOOPedie van Stichting LOOP.